موج رسا

تاکید بیش از پیش رهبری بر مراقبت از نفوذ دشمنان در این چند مدت اخیر که هر روز هم بر شدت و حدت آن افزوده می شود، تا بدانجا رسید که ایشان هفته گذشته از مسئولین خواستند برای اجرای اقتصاد مقاومتی برنامه زمان بندی شده قابل محاسبه و بازخواست ارائه کرده و به اقتصاد دانش بنیان روی بیاورند.

کد خبر: ۱۴۶۵۳
تاریخ انتشار: یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۴ ساعت ۰۷:۵۷

به گزارش موج رسا, تاکید بیش از پیش رهبری بر مراقبت از نفوذ دشمنان در این چند مدت اخیر که هر روز هم بر شدت و حدت آن افزوده می شود، تا بدانجا رسید که ایشان هفته گذشته از مسئولین خواستند برای اجرای اقتصاد مقاومتی برنامه زمان بندی شده قابل محاسبه و بازخواست ارائه کرده و به اقتصاد دانش بنیان روی بیاورند و به طور کلی از روند اجرای سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی ابراز نارضایتی کردند.

با تصویب طرح موسوم به «اقدام متقابل» که به منزله تأیید ضمنی توافق برجام بود؛ در مجلس و تایید آن توسط شورای نگهبان، که با ابلاغ سریع توسط رییس جمهور به وزارت امور خارجه و سازمان انرژی اتمی برای اجرا و شروعِ عمل به تعهدات سنگین ایران همراه شد؛ همانطور که پیش بینی می شد و بارها به آن اشاره شده بود، دبه های اقتصادی و سیاسی دولتمردان برای فرار از عمل به تعهدات و وعده های پیشین خود در رابطه با اثرات مثبت مصالحه با غرب و آمریکا شروع شده و رسانه ها و نیروهای وابسته به دولت به سرمداری خود دولتمردان، همه آنچه که قبل از این مدعی آن بودند را انکار می کنند.

کار تا جایی پیش رفته که برخی رسانه های اصلاح طلب و کارشناسانشان، حتی از ساده لوحی دولت مردان و تیم مذاکره کننده دم زده و اذعان می کنند که اگر دولت به نیّت گشایش اقتصادی به پای میز مذاکره رفته اشتباهی تاریخی کرده و در واقع به مردم دروغ گفته است که کلید حل معضلات اقتصادی در گرو مذاکره و توافق با آمریکا و غربی ها است. این سخنان یعنی انکار تمام آنچه که تا امروز دولت به وسیله آن تمام بی برنامگی ها و سردرگمی های خود را توجیه و از زیر بار مشکلات اقتصادی و معیشتی روز افزون مردم شانه خالی می کردند. تاکید بیش از پیش رهبری بر مراقبت از نفوذ دشمنان در این چند مدت اخیر که هر روز هم بر شدت و حدت آن افزوده می شود، تا بدانجا رسید که ایشان  از مسئولین خواستند برای اجرای اقتصاد مقاومتی برنامه زمان بندی شده قابل محاسبه و بازخواست ارائه کرده و به اقتصاد دانش بنیان روی بیاورند و به طور کلی از روند اجرای سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی ابراز نارضایتی کردند.

دولتی که حال معلوم شده برای دوران پسابرجام و روزهای بعد از توافق هم هیچ برنامه ای ندارد و گواه آن طرح هایی است که در وزارت نفت بلاتکلیف و معطل بازگشت سرمایه گذاران و شرکت های نه چندان خوشنام خارجی مانده و به توانمندی های شرکت ها و متخصصین داخلی هیچ وقعی نهاده نمی شود و آنها را حداکثر در نقش واسطه و کارگر شرکت های اروپایی قرار می بینند. اروپایی ها هم که بیانیه لغو تحریم ها را همزمان با آغاز اجزای برجام توسط ایران کلید زده اند اجرایی شدن آنرا مشروط به بازرسی ها، گزارش ها و تاییدیه آژانس کرده اند.

با همه این تفاسیر و به گفته خود مسئولین، حداقل تا پایان امسال هم خبری از رشد و رونق اقتصادی نخواهد بود و باید منتظر سال ۹۵ و تداوم لطف و مرحمت های کدخدا باشیم. گرچه با توجه به شواهد و قرائن کارنامه دو سال گذشته دولت، از همینک نباید انتظار شکوفایی اقتصادی و به بار نشستن وعده های دولتمردان را داشته باشیم! چرا که گذر زمان ثابت کرده دشمنان تنها آنگاه که منافعشان ایجاب کند وارد عمل می شوند و تا زمانی که به توان داخلی و مزیت های خود ایمان نیاورده ایم، دیگران نه تنها کاری برایمان نخواهند کرد بلکه عرصه را برای چپاول و استثمار ما فراهم خواهند دید.

بسته اقتصادی یا انتخاباتی ؟!

تزریق نقدینگی که در این بسته برای تحریک بازار مصرف پیشنهاد شده تورمی را که نه به خاطر توانایی و مدیریت دولت در مهار آن، بلکه به خاطر شرایط جبری به وجود آمده در بازار چون انتظار کاهش قیمت ها در پساتوافق، بالا نگه داشتن نرخ بهره بانکی نسبت به نرخ تورم، عدم میل بازار به تقاضا، کاهش تولید و نهایتا هجوم سرمایه گذاران به بانک ها به دلیل ریسک پایین، کاهش یافته بود دوباره افزایش خواهد داد؛ و حبابی که به واسطه این نقدینگی تزریق شده پس از وقفه ای چند ماهه خواهد ترکید، تورم را به طور افسار گسیخته افزایش خواهد داد که همین افزایش تورم موجب جهش نرخ ارز و رکودی به مراتب سنگین تر از حال حاضر خواهد شد.

بسته دوم اقتصادی دولت تدبیر و امید با نام بسته خروج از رکود، با حضور علی طیب نیا وزیر اقصاد و دارایی، ولی الله سیف رئیس کل بانک مرکزی و محمدباقر نوبخت رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور رونمایی شد، و مشخص گشت که بر پایه دو محور سیاست های انبساط پولی و یک محور سیاست های انبساط مالی استوار شده است. بسته ای که بعد از سرانجام مبهم و نافرجام بسته اول اقتصادی و پس از فشارهای بسیار شدید به رئیس جمهور، از خارج و داخل دولت که نامه پر سر و صدای چهار وزیر تنها قله نمایان شده کوه یخ آن بود، ارائه و رونمایی شد. رکودی که قرار است به وسیله این بسته پایان یابد و تولید و بازار رونق بگیرند. اما سوال اصلی اینجا است این بسته اقتصادی است یا انتخاباتی ؟!!

وعده ۱۰۰ روزه نجات اقتصادی رئیس دولت که در بحبوحه انتخابات ریاست جمهوری داده شد و اصلی ترین ابزار جذب رای مردم قرار گرفت. نه تنها راه به جایی نبرد، بلکه منجر به ارائه بسته اول اقتصادی گشت، که آن هم در هیاهوی بازی های تبلیغاتی دولت با مذاکرات هسته ای به فراموشی سپرده شد و حالا چند روزی مانده به انتخابات مجلس بسته ای جدید متولد شده و قرار است به تولید رونق دهد و قدرت خرید مردم را بالا ببرد. بسته ای که هرچند به هیچ وجه دوای درد اقتصاد بیمار ایران نیست، ولی شاید برای پیروزی در انتخابات مجلس و در دست گرفتن اکثریت کرسی های سبز آن، اکثیر مناسبی باشد!

حال اینکه در بلند مدت موجب رکود و تورمی به مراتب بدتر و شدیدتر از حال حاضر خواهد شد؛ و این نقدینگی که در شرایط کاهش قیمت نفت و فشار مضاعف بر مجرای کسب درآمد جایگزین دولت از طریق اخذ مالیات، و بارِ پرداخت یارانه ها که بر روی دوش دولت سنگینی می کند، به سیستم بانکی تزریق خواهد شد؛ منبعی جز استقراض از بانک مرکزی و افزایش پایه پولی نخواهد داشت، و برخلاف ادعای رشد درآمد و بالا رفتن قدرت خرید مردم، با تورمی که به واسطه آن ایجاد خواهد شد، کنترل تبعات منفی آن بسیار سخت خواهد بود، چرا که تاثیرات تورمی در کوتاه مدت کم و در بلند مدت بسیار است و کنترل و تعدیل تورم ایجاد شده ماه ها زمان لازم خواهد داشت.

جالب است که مدت زمان اجرای این بسته شش ماهه و تا پایان سال اعلام شده و با اتمام انتخابات مجلس تاریخ انقضای آن هم به اتمام می رسد! تزریق نقدینگی که در این بسته برای تحریک بازار مصرف پیشنهاد شده تورمی را که نه به خاطر توانایی و مدیریت دولت در مهار آن، بلکه به خاطر شرایط جبری به وجود آمده در بازار چون انتظار کاهش قیمت ها در پساتوافق، بالا نگه داشتن نرخ بهره بانکی نسبت به نرخ تورم، عدم میل بازار به تقاضا، کاهش تولید و نهایتا هجوم سرمایه گذاران به بانک ها به دلیل ریسک پایین، کاهش یافته بود دوباره افزایش خواهد داد؛ و حبابی که به واسطه این نقدینگی تزریق شده پس از وقفه ای چند ماهه خواهد ترکید، تورم را به طور افسار گسیخته افزایش خواهد داد که همین افزایش تورم موجب جهش نرخ ارز و رکودی به مراتب سنگین تر از حال حاضر خواهد شد.

البته در کوتاه مدت قدرت خرید به علت سکون دو سال اخیر بازار، به طور موقتی و کاذب افزایش خواهد یافت، که همین برای خوشحالی و تسکین مقطعی جامعه و به بیان واضح تر جمع آوری آرای مردم در انتخابات آتی و همسو کردن کامل مجلس با دولت کفایت خواهد کرد! ولی در ادامه و به مرور زمان موجب نزول قدرت خرید مردم با شیب بسیار تند و خروج ارز ارزان از کشور و شیوع بازر دلالی و واسطه گری و احتکار محصولات و اجناس خواهد شد.

دور باطل !!!

تلخ تر اینکه متخصصین داخلی و شرکت های دانش بنیان و کار بلدی که امتحان پس داده اند و در بدترین شرایط تحریمی با دست خالی به میدان جهاد اقتصادی شتافته اند، نیز با بی اعتنایی و بایکوت مسئولین دولت تدبیر و امید، تحت عناوین مختلف کنار گذاشته می شوند و از اقتصاد مقاومتی فقط در همایش ها و سمینار ها صحبت می شود، تا جائی که داد رهبری انقلاب بلند می شود و صراحتا ابراز ناخرسندی می کنند.

رفت و آمدهای پی در پی هیات های تجاری خارجی و اغلب اروپایی که در روزها و ماه های پس از توافق، همواره یکی از سر فصل های اصلی اخبار کشور بوده است؛ ما را به یاد روزهایی می اندازد که دولت اصلاح طلب سید محمد خاتمی روی کار بود و از قضا رییس جمهور فعلی نیز جایگاه دبیری شورای عالی امنیت ملی آن را برعهده داشت. در آن زمان نیز پس از یک دور مذاکره پیرامون پرونده در آن روزها تازه گشوده شده هسته ای و کرنش دولت مردان وقت بلافاصله هیات هایی از کشورهای اروپایی علی الخصوص انگلیس و آلمان و فرانسه راهی ایران شدند و در هیاهوی تبلیغاتی آشتی با دنیای بین الملل و جامعه جهانی-بخوانید سه کشور اروپایی- و وعده و وعیدهای اقتصادی و سراب رونق و شکوفایی که هیچ گاه عملی نشد آمدند و عکس یادگاری گرفتند و سوغات نصف جهان را با خود بردند و ما ماندیم و وعده هایی که تا به امروز قرار است اجرا شود.

همین اتفاق و همین تلخ نه چندان دور اولین بذر های نفوذ را در ایران کاشت تا یک دهه بعد ثمره ی آنرا ببرند و امروز آن رویداد این سخن رهبری را معنا می کند که «مسئولین مراقب نفوذ دشمن باشند و راه های نفوذ را ببندند» هیات هایی که به ظاهر در قالب تجاری و اقتصادی به ایران سفر می کنند اما در باطن هدف های خاص و پنهانی را دنبال می کنند، هیات های تجاری ای که می آیند و بدون کوچکترین آورده مالی به ایران و سرمایه گذاری مستقیم در ایران فقط اطلاعات طرح های عمرانی و زیر بنایی را جمع آوری کرده و برای مقاصد غیر اقتصادی که تاریخ نیز بارها آن را به اثبات رسانده به کار می گیرند. رئیس جمهور ما هم که از هر تریبونی برای تبلیغ این رفت و آمدها سخن می راند و وعده بهتر شدن اوضاع را می دهد. اما از جناب ایشان بعید است با تجربه های فراوانی که دارند باز دل در گرو تجار اروپایی که با کوچکترین اخم و دستور اربابان خود قهر کرده و عطای سرمایه گذاری در ایران را به لقایش می بخشند بسته باشند.

تلخ تر اینکه متخصصین داخلی و شرکت های دانش بنیان و کار بلدی که امتحان پس داده اند و در بدترین شرایط تحریمی با دست خالی به میدان جهاد اقتصادی شتافته اند، نیز با بی اعتنایی و بایکوت مسئولین دولت تدبیر و امید، تحت عناوین مختلف کنار گذاشته می شوند و از اقتصاد مقاومتی فقط در همایش ها و سمینار ها صحبت می شود، تا جائی که داد رهبری انقلاب بلند می شود و صراحتا ابراز ناخرسندی می کنند. ای کاش مسئولین ما در کنار برنامه ریزی های گسترده خود جهت جلب اعتماد هیات های اقتصادی خارجی برای حضور و فعالیت در ایران، مدیریت جهادی را نیز تا حدودی در دستور کار خود قرار می دانند و با اعتمادی ولو اندک و آزمایشی به توان و استعدادهای داخلی زمینه بهره مندی متخصصان داخلی و شرکت های کار بلد داخلی را نیز از فرصت اقتصادی موجود فراهم می آوردند و شرایط را طوری می چیدند که تجربیات تلخ گذشته بار دیگر تکرار نشود، و به جای عرضه التماس گونه بازارهای داخلی به هیات ها و شرکت های خارجی، از موضعی حکیمانه و عزت مندانه، در مقابل گشایش درهای بازار بزرگ و پرسود ایران به روی خارجی ها، توان و ظرفیت های شرکت های داخلی را جهت مشارکت در طرح های بین المللی و عرضه محصول به بازار آنان ارائه کنند.

 

منبع:نسیم زنجان

 

 

مطالب مرتبط:
برچسب ها: کلید چرخ اقتصاد 
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا: